Firmę, która rozwija język programowania Mojo, kupił producent układów scalonych. Qualcomm domknął przejęcie Modulara 29 lipca, a w stopce serwisu tej spółki widnieje dziś informacja, że należy ona do Qualcomma. Trzy tygodnie później Modular udostępnił kod źródłowy swojego kompilatora na licencji Apache 2.0 z wyjątkami LLVM. Przez cztery poprzednie lata ten kompilator był zamknięty. Zestawienie wygląda na sprzeczność, choć jej tu nie ma. Otwarta licencja odpowiada bowiem na jedno pytanie, a zupełnie inne zostawia otwarte.
Co daje licencja Apache 2.0 z wyjątkami LLVM
Sam wybór licencji nie jest przypadkowy i mówi więcej niż komunikat prasowy. Apache 2.0 pozwala używać kodu komercyjnie, zmieniać go i rozpowszechniać, także w produktach zamkniętych.
Wyjątki LLVM dokładają do tego rzecz przydatną każdemu, kto tym kompilatorem coś zbuduje. Jeśli przy kompilacji fragmenty oprogramowania Modulara zostaną osadzone w pliku wynikowym, taki plik można rozpowszechniać bez części obowiązków dotyczących kopii licencji i not o autorstwie. Program napisany w Mojo nie ciągnie więc za sobą papierologii, którą znają użytkownicy innych otwartych narzędzi.
Nazwa tych wyjątków ma tu swoją historię. Wymyślono je dla LLVM, czyli szeroko używanej infrastruktury kompilatorowej. Jej pierwotnym autorem jest Chris Lattner, ten sam, który później stworzył język Swift, a jeszcze później założył Modulara. Mojo korzysta więc z tej samej konwencji licencyjnej co projekt, który Lattner zapoczątkował.
Otwarty jest przy tym cały pakiet, a nie wycinek. Modular udostępnił kompilator i narzędzia, choć biblioteka standardowa oraz kod jąder obliczeniowych wyszły wcześniej.
Dlaczego kod jest otwarty, a wkładu do kompilatora nikt nie przyjmuje
Kod jest otwarty, ale zmian do samego kompilatora Modular na razie nie przyjmuje, bo projekt języka chce prowadzić w małym zespole. Ta różnica w krótkich relacjach ginie, a zmienia całą wymowę. We własnym ogłoszeniu firma pisze wprost, że nie jest gotowa przyjmować wkładu do kompilatora i narzędzi. Zamiar deklaruje na koniec tego roku.
Biblioteka standardowa przyjmuje poprawki od 2024 roku, więc nie chodzi o niechęć do współpracy. Modular tłumaczy to inaczej i dość szczerze. Uważa, że duszy języka szukają małe, zżyte zespoły projektowe, a nie komitety.
Praktyczny skutek warto nazwać po imieniu. Kod można dziś czytać, kopiować, budować u siebie i rozgałęzić. Nie można współdecydować o tym, co do niego wejdzie. Otwarte jest źródło, a nie proces decyzyjny, i te dwie rzeczy w polskich relacjach zlewają się w jedno słowo.
Rozróżnienie nie jest przy tym nowe. Opisywaliśmy je przy modelach z otwartymi wagami, gdzie pobranie pliku nie daje wglądu w to, na czym model trenowano. Tutaj wygląda podobnie, tylko dotyczy kierunku rozwoju, a nie danych.
Po co Qualcomm kupił firmę rozwijającą język Mojo
Odpowiedź leży w tym, do czego Mojo powstało. Język celuje w procesory, karty graficzne i akceleratory AI naraz, opierając się na dialektach LLVM. Jego dokumentacja opisuje to jako łatwą rozszerzalność na dowolny sprzęt.
Dalej pada tam zdanie, które w nowej sytuacji czyta się zupełnie inaczej niż rok temu. Na pytanie, kto dopisuje obsługę kolejnych układów, dokumentacja odpowiada, że firma spodziewa się tego po producentach sprzętu i po społeczności. Jeden z tych producentów jest teraz właścicielem.
Qualcomm nie ukrywa, po co kupił Modulara. W komunikacie o przejęciu mówi o warstwie obliczeniowej niezależnej od układu i o tym, że klient ma mieć realny wybór sprzętu. Chris Lattner objął w firmie stanowisko wiceprezesa wykonawczego do spraw zaawansowanego oprogramowania i platform AI.
Napięcie widać gołym okiem i nie trzeba go dramatyzować. Jedną z deklarowanych wartości Modulara była neutralność wobec producentów, a dziś właścicielem firmy jest jeden z nich. Nie dowodzi to niczego o przyszłych decyzjach. Pokazuje tylko, że deklaracje można zmienić, a raz wydanej licencji już nie.
Pierwsza Misja AI · Kodożercy
AI zmienia rynek pracy. Zacznij rozumieć, o co chodzi
Kurs Pierwsza Misja AI to najkrótsza droga do tego, żeby naprawdę rozumieć sztuczną inteligencję, a na koniec móc to pokazać certyfikatem. Fabuła rodem z science fiction sprawia, że nie nudzisz się ani minuty.
Dołącz do kursantów →
Czego otwarta licencja nie gwarantuje
Apache 2.0 zabezpiecza jedną rzecz i robi to skutecznie. Kodu raz wydanego na tej licencji nie da się zabrać z powrotem. Gdyby właściciel zmienił zdanie, opublikowana wersja zostaje w rękach wszystkich, którzy ją pobrali, a projekt można od tego miejsca poprowadzić własną drogą.
Reszta pozostaje w gestii właściciela i lista jest dłuższa, niż się wydaje. Kto zatrudnia zespół rozwijający język. Które układy dostają obsługę najpierw. Jak wygląda plan rozwoju. Czy kolejne wydania w ogóle trafią do publicznego repozytorium.
Rozgałęzienie projektu brzmi przy tym jak proste rozwiązanie, a jest kosztowne. Utrzymanie kompilatora wymaga zespołu, który rozumie go na poziomie architektury. Możliwość rozgałęzienia działa raczej jak hamulec bezpieczeństwa niż jak realny plan awaryjny. To i tak więcej, niż daje licencja zamknięta.
Co to znaczy dla kogoś, kto pisze dziś w Pythonie
Dla osoby piszącej dziś w Pythonie Mojo jest raczej technologią do obserwowania niż powodem do przepisywania projektów. Zacznijmy jednak od sprostowania, bo o Mojo krąży teza, która nie pochodzi od jego twórców. To nie jest nadzbiór Pythona i dokumentacja tego nie obiecuje. Odsyła za to do listy różnic między jednym a drugim oraz do wiązań, którymi kod w Mojo wywołuje się z Pythona.
Praktyczne granice też warto znać przed instalacją. Mojo działa natywnie na macOS i Linuksie, a na Windowsie przez warstwę WSL. Do rozproszonego uruchamiania sam język nie wystarczy, bo potrzebny jest jeszcze framework MAX. Pakiet narzędzi zbiera przy tym telemetrię: raporty awarii i opóźnienia serwera podpowiedzi.
Język ma świeżą wersję 1.0, więc dopiero wchodzi w etap, w którym stabilność kodu jest deklarowana. Wartościowy sygnał przyjdzie natomiast dopiero z końcem roku. Wtedy okaże się, czy Modular faktycznie zacznie przyjmować zewnętrzne zmiany do kompilatora. Nawet wówczas o planie rozwoju i o tym, co do języka wejdzie, nadal może decydować sam zespół firmy.
Podsumowanie
Mojo otwarto w momencie, gdy rozwijająca je firma stała się częścią Qualcomma, i te dwa fakty warto czytać razem. Licencja Apache 2.0 z wyjątkami LLVM daje realne zabezpieczenie: raz wydanego kodu nikt nie cofnie, a projekt wolno rozgałęzić i poprowadzić dalej. Nie rozstrzyga natomiast tego, kto wyznacza kierunek języka, a właściciel firmy zmienił się 29 lipca. Modular zapowiada przyjmowanie zewnętrznych zmian do kompilatora na koniec roku i to jest data warta zapisania. Nawet wtedy o planie rozwoju może jednak decydować sam zespół, bo przyjmowanie kodu z zewnątrz to jeszcze nie jest współdzielone zarządzanie projektem. Do tego czasu język Mojo można przeczytać w całości, a jego rozwojem kieruje jedna firma należąca do producenta układów.
Newsletter · DevstockAcademy & Kodożercy
Bądź na bieżąco ze światem IT, AI i automatyzacji
Co wtorek: newsy z branży, praktyczne tipy i narzędzia które warto znać. Zero spamu.
