Kursy

Włamanie do Cursor AI: klucze w zapisach sesji agenta

Cursor ujawnił przebieg włamania: klucz z Fireworks, dane dostępowe w zapisach sesji agenta i podrobione Claude Code. Co wyciekło, co zrobić.

Włamanie do Cursor AI - monitor z edytorem kodu, po lewej drzewo plików, w środku kod, po prawej panel agenta AI z długim dziennikiem poleceń i odpowiedzi, w tle regał z książkami i okno, napisy na ekranie nieczytelne
Spis treści
  1. Jak doszło do włamania do Cursora
  2. Co wyciekło z Cursora poza rozszerzeniem
  3. Kogo dotyczy wyciek zapisów sesji: Privacy Mode i 0,05% użytkowników
  4. Co o włamaniu pisze Fireworks
  5. Co zrobić, jeśli używasz Cursor AI
  6. Czego raport Cursora nie wyjaśnia
  7. FAQ
  8. Podsumowanie

Podrobione rozszerzenie Claude Code, które 29 października trafiło do sklepu Cursora, było końcem dłuższego włamania, a jego początkiem był klucz, który Cursor wydał firmie Fireworks. W zapisach sesji agenta AI u użytkowników bez Privacy Mode napastnik znalazł niezamaskowane dane dostępowe, w tym klucze API. Przez nie wszedł do kolejnych systemów. Tak opisuje to raport Cursora z 13 listopada 2026 roku. Po drodze uzyskał też dostęp do danych z obsługi klienta, w tym do części danych logowania, które użytkownicy wysłali do wsparcia. Kogo to dotyczy, Cursor powiadomił mailem i w aplikacji. Kto powiadomienia nie dostał, tego danych według firmy nie było w wykradzionych zapisach. Stan na 15 listopada 2026 roku, godz. 15:55.

Jak doszło do włamania do Cursora

Włamanie przeszło przez cztery kolejne kroki, a każdy dawał napastnikowi klucz do następnego. Tak wynika z raportu Cursora opublikowanego dwa tygodnie po pierwszym komunikacie:

  1. Klucz w Fireworks. Napastnik zdobył klucz dostępu, który Cursor wydał firmie Fireworks, dostawcy trenowania i uruchamiania modeli AI. Według Cursora klucz wyciekł po stronie Fireworks.
  2. Zapisy sesji agenta. Kluczem skopiował dane z zasobnika tylko do odczytu, przez który Cursor dzielił się danymi z Fireworks. Leżały tam zapisy sesji agenta kodującego, głównie z 2025 roku, z sesji bez Privacy Mode. Regulamin pozwalał Cursorowi używać ich do trenowania modeli.
  3. Dane dostępowe w zapisach. W niewielkiej części zapisów były niezamaskowane dane uwierzytelniające. Ujawnione poświadczenia API miało mniej niż 0,01% klientów Cursora. Z nich napastnik wszedł do wybranych aplikacji internetowych (SaaS), z których korzysta Cursor.
  4. Sklep z rozszerzeniami. 29 października skradzionym poświadczeniem z wewnętrznego systemu umieścił podrobione kopie rozszerzenia Claude Code w pamięci podręcznej sklepu rozszerzeń Cursora.

Same podróbki, wersje 2.1.312 i 2.1.313, i sposób sprawdzenia komputera opisaliśmy w tekście o złośliwym rozszerzeniu Claude Code w Cursorze. Raport dokłada do tamtej historii jedną liczbę: najwyżej 5 000 użytkowników mogło 29 października pobrać złośliwą wersję, dostępną przez ok. 11 godzin. Tę samą liczbę Cursor podał już 30 października, a potem usunął ją z komunikatu na blogu.

Co wyciekło z Cursora poza rozszerzeniem

W narzędziach SaaS napastnik uzyskał według Cursora dostęp do pięciu rodzajów danych:

  • archiwalne, nieprodukcyjne repozytoria kodu Cursora, część z danymi kontaktowymi firm;
  • ograniczone dane i korespondencję mailową z obsługi klienta;
  • metryki korzystania z produktu i dane kontaktowe;
  • streszczenia części rozmów z agentem kodującym;
  • część danych logowania, które użytkownicy wysłali zespołowi wsparcia Cursora.

Repozytoria i dane wsparcia pochodziły z narzędzi SaaS, w zasobniku u Fireworks leżały same zapisy sesji. Przy tych danych raport używa słowa “accessed”, czyli mówi o dostępie, bez deklaracji, że wszystko zostało skopiowane.

Cursor wymienia też, czego włamanie nie objęło: promptów i kodu osób z włączonym Privacy Mode, danych wysyłanych do Cursora teraz, systemów produkcyjnych, repozytoriów kodu klientów i aplikacji z oficjalnymi aktualizacjami. Cursor wydaje ją z osobnego systemu, do którego napastnik nie dotarł, a klucze do podpisywania wydań nie wyciekły. Poza incydentem są też Cloud Agents, Grok Bot i pozostałe produkty, które Cursor zalicza do rodziny SpaceX SI, a także inne rozszerzenia w sklepie i wtyczki z Cursor Marketplace.

Kogo dotyczy wyciek zapisów sesji: Privacy Mode i 0,05% użytkowników

Według Cursora zapisy sesji ujawniono u mniej niż 0,05% użytkowników, a wszystkie pochodziły z sesji bez Privacy Mode. Privacy Mode to ustawienie, po którego włączeniu Cursor nie trenuje modeli na danych użytkownika. Według zasad korzystania z danych przy wyłączonym Privacy Mode Cursor może przechowywać kod, prompty i działania w edytorze. Może ich też używać do trenowania modeli. Privacy Mode włącza się w ustawieniach albo robi to administrator zespołu, a nowe osoby w zespole dziedziczą to ustawienie.

Cursor pisze, że zidentyfikował wszystkie osoby, których zapisy wyciekły, i powiadomił każdą z nich. Administratorzy zespołów, u których wyciekły dane logowania, dostali mailem listę konkretnych kluczy do wymiany. Cursor poprosił też firmy, które te klucze wydały, o ich unieważnienie.

Zapisy sesji agenta to dziennik pracy: polecenia, odpowiedzi modelu, wyniki komend, fragmenty plików. Klucz może trafić do takiego zapisu, gdy pojawi się w treści odczytanego pliku albo w wyniku polecenia i nie zostanie zamaskowany. Raport nie mówi, jak dokładnie doszło do tego w ujawnionych sesjach. Podobny problem opisywaliśmy przy adresie e-mail, który Claude Code wpisywał do nagłówka User-Agent.

Co o włamaniu pisze Fireworks

Fireworks w swoich biuletynach nie wymienia Cursora z nazwy i nie mówi, kiedy wyciekł klucz Cursora. Raport Cursora odsyła jednak do biuletynów bezpieczeństwa Fireworks. Według nich firma 6 października wykryła nieuprawnione użycie swoich wewnętrznych poświadczeń i dostęp do zmiennych środowiskowych zadań ewaluacyjnych w części kont klientów.

W aktualizacji z 9 listopada Fireworks dopisał, że włamanie objęło też dane kont i rozliczeń. W części kont dotyczyło także sekretów (poufnych danych dostępowych), zbiorów danych i niekompletnych modeli. 23 października incydent miał zewnętrzny dostawca chmury, u którego stały maszyny badawcze Fireworks. Dzień później napastnik przez niego dotarł do komputerów programistów firmy. Ślady prowadzą według Fireworks do grupy przestępczej nastawionej na zysk, która sprzedaje dostęp do modeli językowych na skradzionych kluczach. Taki proceder nazywa się LLMJacking. Fireworks był jedną z platform w fali incydentów nazwanej Black October.

Co zrobić, jeśli używasz Cursor AI

Jeśli pracujesz w Cursorze, najpierw sprawdź skrzynkę, a potem ustawienia:

  1. Poszukaj maila albo powiadomienia od Cursora wysłanego od 30 października. Brak powiadomienia oznacza według Cursora, że twoich danych nie było w wykradzionych zapisach.
  2. Jeśli dostałeś listę kluczy, wymień je u wydawcy. Klucz unieważnia się u dostawcy, który go wydał (AWS, GitHub, OpenAI). Dopiero potem wpisujesz nowy w aplikacji. Fireworks przypomina, że samo usunięcie zapisanego sekretu nie unieważnia klucza.
  3. Unieważnij hasła, tokeny i klucze, które kiedykolwiek wysłałeś do wsparcia Cursora i które nadal działają. Napastnik miał dostęp do części takich danych. To nasze zalecenie ostrożnościowe, niezależne od listy od Cursora.
  4. Włącz Privacy Mode, jeśli nie masz go włączonego. W zespole sprawdź, czy administrator ustawił je dla wszystkich.
  5. Sprawdź komputer pod kątem podrobionego rozszerzenia, jeśli 29 października instalowałeś albo aktualizowałeś Claude Code w Cursorze. Samo odinstalowanie może nie wystarczyć. Polecenia i skrypty są w naszym tekście z 30 października.

Na przyszłość: hasło i klucz nie powinny trafiać do rozmowy z agentem AI ani do zgłoszenia do wsparcia. Sekrety trzymaj w menedżerze sekretów i udostępniaj tylko procesom, które ich potrzebują. Ich wartości nie powinny pojawiać się w wynikach poleceń ani w zapisach sesji. Wsparciu wystarczy nazwa klucza, bez jego wartości.

Czego raport Cursora nie wyjaśnia

Raport nie podaje, kiedy dokładnie napastnik zdobył klucz w Fireworks. Cursor podaje odsetki (mniej niż 0,05% użytkowników i mniej niż 0,01% klientów), ale nie podaje bazy, od której je liczy. Skali nie da się więc przeliczyć na osoby. Nie wiadomo też, kto stoi za atakiem po stronie Cursora. Firma uważa incydent za opanowany: ostatnią aktywność napastnika zauważyła 1 listopada i ją zablokowała. Po incydencie Cursor przeniósł całe uruchamianie modeli z Fireworks i wdrożył od nowa infrastrukturę produkcyjną. Wymienił też wszystkie poświadczenia w wewnętrznych systemach, także tam, gdzie nie było dowodów wycieku.

FAQ

Czy Cursor trenował AI na moim kodzie?

Przy wyłączonym Privacy Mode Cursor mógł wykorzystywać twój kod i prompty do trenowania modeli, ale samo ustawienie nie dowodzi, że użył akurat twoich danych. Właśnie takie zapisy, głównie z 2025 roku, leżały w zasobniku dzielonym z Fireworks. Przy włączonym Privacy Mode Cursor nie trenuje na danych użytkownika, a raport mówi, że ich włamanie nie objęło.

Czy Claude Code został zhakowany?

Nie. Cursor pisze wprost, że Anthropic nie wydał podrobionej kopii i że nie była to luka w produkcie Anthropic. Źródło sklepu, Open VSX, nie miało złośliwego kodu. Podróbki trafiły do pamięci podręcznej sklepu Cursora, do którego napastnik dostał się skradzionym poświadczeniem.

Podsumowanie

Cursor 13 listopada 2026 roku opisał całą drogę włamania. Napastnik zaczął od klucza wydanego firmie Fireworks i skopiował zapisy sesji agenta, głównie z 2025 roku, od osób bez Privacy Mode. W części zapisów znalazł niezamaskowane dane dostępowe i przez nie dostał się do narzędzi SaaS Cursora. Tam uzyskał dostęp do danych wsparcia, streszczeń rozmów z agentem i części danych logowania przysłanych do wsparcia. 29 października podłożył podrobione rozszerzenie Claude Code. Zapisy sesji ujawniono według Cursora u mniej niż 0,05% użytkowników, a każdy poszkodowany dostał powiadomienie. Kto korzysta z Cursora, powinien sprawdzić pocztę i wymienić klucze z listy od Cursora. Warto też włączyć Privacy Mode i unieważnić działające dane dostępowe kiedykolwiek wysłane do wsparcia. Cursor podaje, że ostatnią aktywność napastnika zablokował 1 listopada.

Co dalej

Więcej z działu Bezpieczeństwo