Wczoraj, 27 kwietnia 2026 roku, użytkownicy GitHub Copilot Pro i Pro+ dostali e-mail, który burzy ich wyobrażenie o cenach narzędzia. Od 1 czerwca 2026 Copilot przestaje być klasyczną subskrypcją. Cena planów co prawda się nie zmienia, ale w środku pojawia się licznik tokenów. To on zdecyduje, ile realnie wykorzystasz. Dla wielu oznacza to, że w połowie miesiąca zobaczysz komunikat “kredyty wykorzystane” zamiast podpowiedzi w edytorze.
Brzmi znajomo? Dokładnie tak wygląda model, w który już wcześniej weszły Anthropic, OpenAI i Cursor. GitHub był ostatnim dużym graczem broniącym płaskiej stawki za nielimitowanego asystenta. Teraz dołącza do reszty. Co więcej, Microsoft otwarcie pisze, że “agenci pożerają znacznie więcej obliczeń niż klasyczne uzupełnianie kodu”.
Ten artykuł to praktyczny rozkład tej zmiany. Po pierwsze, co konkretnie wchodzi w życie. Po drugie, ile zapłacisz po 1 czerwca. A na koniec, jak zaplanować budżet, jeśli pracujesz z agentami AI w Polsce.
Co zmienia się 1 czerwca 2026?
GitHub przechodzi z modelu “premium request units” na nowy system “AI Credits”. W praktyce każda interakcja z agentem zużywa kredyty proporcjonalnie do liczby tokenów, czyli fragmentów tekstu, które model przetwarza. Dlatego im dłuższy prompt i bardziej rozbudowana odpowiedź, tym więcej kredytów schodzi z konta.
Ceny planów pozostają takie same, natomiast zmienia się to, co dostajesz w środku:
- Copilot Pro: 10 dolarów miesięcznie (około 40 zł), w tym 10 dolarów w kredytach AI
- Copilot Pro+: 39 dolarów miesięcznie (około 155 zł), w tym 39 dolarów w kredytach
- Copilot Business: 19 dolarów na użytkownika, 19 dolarów w kredytach
- Copilot Enterprise: 39 dolarów na użytkownika, 39 dolarów w kredytach
Dla firm GitHub przewidział promocyjne wzmocnienie – od czerwca do sierpnia Business dostaje 30 dolarów kredytów, a Enterprise 70. Po sierpniu wracają do bazy.
Co zostaje bez zmian? Klasyczne uzupełnianie kodu i sugestie edycji w edytorze nadal nie konsumują kredytów. Natomiast płacisz tylko wtedy, gdy korzystasz z trybu agenta, czatu lub funkcji rozszerzonych.
Cena Copilota się nie zmienia. Zmienia się to, ile za nią dostajesz, i jak szybko skończą się kredyty.
Jest jeszcze jedna rzecz, o której mało się mówi. Od 20 kwietnia 2026 GitHub wstrzymał nowe rejestracje na plany Pro, Pro+ oraz studencki. Co więcej, subskrypcje roczne zostają na starych warunkach do końca okresu rozliczeniowego. Natomiast po wygaśnięciu albo wracają na darmową wersję, albo przechodzą na nowy model miesięczny.
Dlaczego GitHub idzie w tokeny?
W oficjalnym wpisie Microsoft tłumaczy to jednym zdaniem: “Copilot przestał być asystentem w edytorze, a stał się platformą agentową, która prowadzi długie sesje kodowania i iteruje po całych repozytoriach”. Po polsku, jednorazowy klik na podpowiedź to grosze. Natomiast agent, który sam czyta dziesięć plików, planuje zmiany i wprowadza je w pętli, generuje koszty wielokrotnie wyższe.
Wewnętrzne dane, do których dotarł Ed Zitron, pokazują coś prostego. Tygodniowy koszt prowadzenia Copilota niemal się podwoił od początku 2026 roku. Co więcej, podobny problem mają konkurenci. Dlatego Anthropic kilka tygodni temu również zmienił limity, o czym pisaliśmy w analizie kosztów Claude Code i alternatyw w Zed.
Druga warstwa to konkretne modele. Claude Opus 4.7 jest dziś najczęściej wybieranym silnikiem do długich sesji w trybie agenta. W rezultacie kosztuje GitHubowi mniej więcej 250% więcej niż jego poprzednik Opus 4.6. W starym systemie jeden request z Opusem 4.7 liczył się jako 7,5 zwykłego zapytania. Natomiast w nowym rachunek idzie wprost po tokenach. W efekcie rozbudowana sesja agenta potrafi pożreć kilka dolarów w jedną minutę.
Microsoft subsydiował koszty obliczeń. Teraz każdy płaci za swój własny prąd.
To brzmi jak zwykła decyzja biznesowa, ale ma jeden poważny skutek dla użytkownika. Subskrypcja przestaje być przewidywalna. W starym świecie wiedziałeś, że za 39 dolarów masz “wszystko”. Teraz wiesz tylko, że masz 39 dolarów kredytów. A o tym, ile to realnie wystarczy, zdecyduje Twój styl pracy.
Ile naprawdę zapłacisz po 1 czerwca?
Najprościej zilustrować to konkretną sytuacją. Załóżmy, że jesteś polskim devem na planie Pro+ za 39 dolarów. Nowy system daje Ci 39 dolarów kredytów. Jeden agentyczny prompt z Opusem 4.7 czyta repozytorium, planuje zmianę i edytuje pięć plików. W efekcie kosztuje od 25 do 40 centów, czyli między 1 a 1,6 zł. Po prostym mnożeniu wychodzi około 100-140 takich zapytań na cały miesiąc.
Brzmi sporo? Nie dla kogoś, kto pracuje z agentem codziennie. Na przykład trzy sesje dziennie po pięć poleceń to już 75 promptów w pięć dni roboczych. W rezultacie zjadasz miesięczny limit w półtora tygodnia. Po wyczerpaniu kredytów masz wybór: dokupić więcej (overage według stawek API) albo wrócić do uzupełniania kodu w edytorze.
39 dolarów za Pro+ to teraz 140 promptów z Opusem albo dwukrotnie więcej z Sonnetem. To różnica między spokojnym miesiącem a stresującym tygodniem.
Wzorce zużycia rozkładają się mniej więcej tak:
| Profil użycia | Co robisz | Wystarczy plan Pro+ na |
|---|---|---|
| Lekki | uzupełnianie kodu, pojedyncze pytania na czacie | cały miesiąc bez problemu |
| Średni | agent 1-2 razy dziennie, krótsze zadania | 3-4 tygodnie |
| Ciężki | długie sesje agentowe, refaktor, czytanie repo | 1-2 tygodnie, potem dokupujesz |
| Vibe coding | non-stop agent, wszystko w naturalnym języku | kilka dni i kończą się kredyty |
Z perspektywy polskiego freelancera czy zespołu w software house pojawia się prosty rachunek. Subskrypcja Pro+ za 155 zł miesięcznie była dotąd jednym z najtańszych narzędzi w stosie. Natomiast po 1 czerwca może urosnąć do 600-800 zł miesięcznie u kogoś, kto pisze produkcyjny kod razem z agentem. To poziom, w którym warto policzyć alternatywy.
Jak nie przepalić budżetu na agentach?
Zmiana cennika jest faktem. Pytanie brzmi: jak pracować, żeby nie zobaczyć w połowie miesiąca pustej koperty z kredytami. Cztery rzeczy, które działają w praktyce.
1. Dobierz model do zadania
Opus 4.7 jest świetny do skomplikowanego planowania, ale przy zwykłym refaktorze zachowuje się jak młotek do wbijania pinezki. Z kolei Sonnet 4.6 albo nawet GPT-4.1 wystarczą do większości codziennych zadań, a kosztują znacznie mniej tokenów. Dlatego w ustawieniach Copilota warto wymusić tańszy model jako domyślny. Po Opusa sięgaj świadomie, tylko gdy zadanie tego wymaga.
2. Krótsze prompty, mniej kontekstu
Każde słowo w prompcie i każdy plik załadowany do kontekstu to tokeny. Długie wprowadzenia, ozdobne uprzejmości i przekleywanie całych plików, gdy wystarczyłyby dwie funkcje – to wszystko liczy się 1:1 do rachunku. Więcej o tej technice piszemy w artykule o caveman prompting i oszczędzaniu tokenów w Claude.
3. Zostaw uzupełnianie kodu jako bazę
To jedna z najlepszych decyzji GitHuba w nowym cenniku, ponieważ autocomplete nadal nie kosztuje kredytów. Załóżmy, że 70% Twojej pracy z AI to po prostu sugestie w edytorze, a agenta odpalasz tylko do trudnych rzeczy. W takim wypadku dotychczasowa subskrypcja w nowym modelu wystarczy Ci spokojnie.
4. Rozważ infrastrukturę lokalną
Tu wraca temat, o którym od kilku miesięcy mówią polscy devowie. Karta typu RTX 3090 z drugiej ręki kosztuje 2500-3500 zł. W rezultacie pozwala uruchomić Qwen 3.6 27B albo DeepSeek V4 lokalnie, bez płacenia za tokeny. To jednorazowy wydatek na poziomie półrocznej subskrypcji Pro+. Co więcej, dla zespołu, który puszcza agenty 8 godzin dziennie, taka inwestycja zwraca się w 4-6 miesięcy.
Kurs n8n 2.0 · Kodożercy
Automatyzacja to dziś jedna z najbardziej poszukiwanych umiejętności
Firmy szukają ludzi którzy łączą procesy z narzędziami. Kurs n8n 2.0 na Kodożercach da Ci praktyczne umiejętności – webhooki, API, automatyczne przepływy danych – które możesz pokazać już jutro.
Zobacz program kursu →
Czy zostać na Copilocie, czy zmienić narzędzie?
Pytanie pojawia się w każdej dyskusji na Hacker News i Reddicie odkąd GitHub ogłosił zmianę. Odpowiedź zależy od tego, jak pracujesz, ale warto znać alternatywy.
Cursor – najczęściej wymieniana alternatywa. Działa w podobnym modelu agentowym, ale od miesięcy stosuje rozliczanie tokenowe, więc przejście jest naturalne. Plus: bardziej dopracowane funkcje multi-file edits. Minus: kredyty również się nie kumulują z miesiąca na miesiąc.
Claude Code – wybór dla osób, które ufają jednemu dostawcy modelu. Bezpośrednio integruje się z terminalem i edytorem, model decyzyjny to zazwyczaj Sonnet lub Opus. Cena podobna do Pro+, ale z innym modelem rozliczeń, o czym pisaliśmy w analizie limitów tokenów Claude Code.
OpenAI Codex – bezpośredni rywal Copilota od dwóch miesięcy mocno rośnie. Działa jako CLI i wtyczka do edytorów, korzysta z GPT-5.5 jako głównego silnika. W planie ChatGPT Plus (20 dolarów) dostajesz limity na poziomie zwykłego użytkownika, a w Pro (200 dolarów) – limity dla osób pracujących z agentem cały dzień. Ironia jest taka, że to właśnie agresywny rozwój Codexa zmusza Microsoft do podobnej zmiany cennika.
Zed + OpenRouter – opcja dla tych, którzy chcą pełnej kontroli nad modelami i kosztami. Edytor Zed jest darmowy, OpenRouter pozwala płacić tylko za rzeczywiste zużycie tokenów u dowolnego dostawcy. Wymaga więcej konfiguracji, ale daje najniższy koszt jednostkowy.
Lokalne LLM – Ollama plus Qwen 3.6 albo DeepSeek V4 na własnej karcie. Zero kosztów per token, ale potrzebujesz sprzętu i akceptacji nieco wolniejszych odpowiedzi.
Kluczowa decyzja sprowadza się do jednego pytania: czy Twój workflow z Copilotem opiera się na agencie, czy na uzupełnianiu kodu? Jeśli na uzupełnianiu – zostań, nic Ci się nie zmieni. Natomiast jeśli na agencie, policz średnią liczbę długich sesji w miesiącu i porównaj z alternatywami powyżej.
Podsumowanie
GitHub Copilot od 1 czerwca 2026 przestaje być prostą subskrypcją. Cena planu się nie zmienia, ale w zamian dostajesz pulę kredytów, które kasują się szybciej niż się spodziewasz – szczególnie z drogimi modelami jak Opus 4.7. Microsoft otwarcie tłumaczy, że nie da się dłużej dotować długich sesji agentowych bez zmiany modelu rozliczeń. Co z tego wynika dla Ciebie? Jeśli używasz Copilota głównie do podpowiedzi w edytorze, prawie nic. Jeśli pracujesz z agentem codziennie, zaczynasz nowy nawyk – liczenia tokenów. Era flat-rate kończy się dla całej branży, a wygrają ci, którzy świadomie dobiorą model do zadania, skrócą prompty i rozważą lokalną infrastrukturę. Następne kilka tygodni warto wykorzystać na test alternatyw, zanim 1 czerwca rozsypie Wam budżet w połowie miesiąca.
Newsletter · DevstockAcademy & Kodożercy
Bądź na bieżąco ze światem IT, AI i automatyzacji
Co wtorek: newsy z branży, praktyczne tipy i narzędzia które warto znać. Zero spamu.
