Porównania tych trzech narzędzi w internecie zwykle zestawiają w jednej tabeli 2 500 wykonań, 10 000 kredytów i 750 zadań. Wygląda to na porównanie, a jest zestawieniem trzech różnych jednostek, mniej więcej tak jak zestawienie litrów z kilogramami. n8n liczy uruchomienia całego przepływu. Make liczy pojedyncze działania modułów. Zapier liczy udane akcje. Dopóki nie przeliczysz własnego scenariusza na każdym z tych trzech liczników, cenniki nie mówią nic. Poniżej robimy dokładnie to: opisujemy trzy narzędzia, podajemy ceny odczytane 14 września 2026 i przeliczamy ten sam scenariusz automatyzacji procesów na wszystkich trzech. Piszemy też, kiedy Make albo Zapier jest lepszym wyborem od n8n.
Czym są n8n, Make i Zapier, dla kogo są i ile kosztują
Wszystkie trzy robią to samo w jednym zdaniu: łączą aplikacje, żeby dane przepływały między nimi bez człowieka pośrodku. Różnią się modelem biznesowym, progiem wejścia i tym, gdzie kończy się klikanie.
n8n
Narzędzie z Berlina, dostępne w dwóch postaciach. Jest wersja w chmurze producenta z abonamentem oraz Community Edition, którą stawiasz na własnym serwerze za darmo. Kod leży na GitHubie. To jedyne z tej trójki, które możesz uruchomić u siebie, i to jest główny powód, dla którego ludzie po nie sięgają.
Ceny odczytane 14 września 2026, przy rozliczeniu rocznym: chmurowy Starter 20 € miesięcznie za 2 500 wykonań, chmurowy Pro 50 € za 10 000 wykonań oraz Business 667 € za 40 000 wykonań. Ten ostatni cennik opisuje jako plan samodzielnie hostowany. Enterprise ma wycenę indywidualną. Cennik pokazuje domyślnie stawki roczne i deklaruje przy nich oszczędność 17%. W chmurze dostępny jest wyłącznie okres próbny na 1 000 wykonań.
Dla kogo: dla osób i zespołów, które chcą kontroli nad danymi albo mają dużo uruchomień. Stabilna wersja na dziś to 2.38.7, wydana 11 września 2026, a linia rozwojowa dojechała do 2.39.5.
Make
Dawniej Integromat, dziś Make. Wyłącznie chmura, z wizualnym edytorem scenariuszy, który wielu osobom podoba się bardziej niż jakikolwiek inny. Około 3 000 gotowych integracji.
Ceny odczytane tego samego dnia, dla progu 10 000 kredytów miesięcznie: Core 9 $, Pro 16 $, Teams 29 $. Jest też plan darmowy z 1 000 kredytów i dwoma aktywnymi scenariuszami. Rozliczenie roczne obniża rachunek o deklarowane 15% lub więcej.
Dla kogo: dla osób nietechnicznych, które chcą zobaczyć przepływ danych i nie chcą zarządzać serwerem. Próg cenowy wejścia jest tu najniższy z całej trójki.
Zapier
Najstarszy i najszerszy z tej trójki, z ponad 9 000 aplikacji w katalogu. Prosty kreator, słabszy przy skomplikowanej logice, za to podłączy praktycznie wszystko, co ma API.
Ceny odczytane 14 września 2026: plan darmowy daje 100 zadań miesięcznie i tylko Zapy dwuetapowe. Professional zaczyna się od 19,99 $ miesięcznie przy rozliczeniu rocznym za 750 zadań i rośnie progami: 2 000 zadań to 49 $, 5 000 zadań to 89 $, 10 000 zadań to 129 $. Team startuje od 69 $ za 2 000 zadań i daje 25 miejsc oraz logowanie SAML. Zapier deklaruje przy rozliczeniu rocznym 33% oszczędności wobec płatności miesięcznej.
Dla kogo: dla firm, które potrzebują jednej konkretnej integracji z egzotyczną aplikacją i nie chcą niczego budować.
{ automatyzacje }Ten proces może robić się sam
Pokaż nam zadanie, które Twój zespół powtarza co tydzień. Policzymy, ile czasu da się odzyskać, i wdrożymy automatyzację w n8n połączoną z narzędziami, których już używacie.
Trzy różne liczniki, czyli miejsce, w którym porównania kłamią
Tu leży sedno całej sprawy, więc warto to rozpisać powoli.
n8n liczy wykonania. Jedno uruchomienie całego przepływu to jedna jednostka. FAQ cennika mówi wprost, że nie ma znaczenia, ile kroków ma przepływ ani ile danych przetwarza. Przepływ z trzydziestoma węzłami kosztuje tyle samo co przepływ z dwoma.
Make liczy kredyty. Cennik definiuje kredyt jako jedno działanie modułu, na przykład dodanie wiersza do arkusza albo pobranie danych z poczty. Odczyt danych z aplikacji lub z webhooka też jest kredytem, więc wyzwalacz zużywa jednostkę. Routery i moduły obsługi błędów są darmowe.
Zapier liczy zadania. Zadanie to pomyślnie wykonana akcja. Wyzwalacze i odpytywanie o nowe dane zadań nie zużywają, nieudane akcje również nie.
Z tego wynika prosta zasada rachunkowa. Przy n8n koszt rośnie razem z liczbą uruchomień. Przy Make i Zapierze rośnie razem z liczbą uruchomień pomnożoną przez liczbę kroków. Im bardziej rozbudowany przepływ, tym mocniej te dwa rachunki się rozjeżdżają.
Ten sam scenariusz przeliczony na trzech cennikach
Bierzemy typowy lejek zgłoszeń. Formularz na stronie uruchamia przepływ, który zapisuje wiersz w arkuszu, zakłada kontakt w systemie sprzedaży, wrzuca powiadomienie na czat zespołu i wysyła e-mail powitalny. Jeden wyzwalacz i cztery akcje. Załóżmy 1 000 zgłoszeń miesięcznie.
- n8n: 1 000 uruchomień przepływu to 1 000 wykonań. Mieści się w Starterze z limitem 2 500. Rachunek: 20 € miesięcznie.
- Make: wyzwalacz plus cztery działania to 5 kredytów na zgłoszenie, czyli 5 000 kredytów. Mieści się w Core z limitem 10 000. Rachunek: 9 $ miesięcznie.
- Zapier: cztery akcje na zgłoszenie to 4 000 zadań, bo wyzwalacz się nie liczy. Próg 2 000 zadań jest za mały, więc wchodzi próg 5 000. Rachunek: 89 $ miesięcznie przy rozliczeniu rocznym.
W tym scenariuszu najtańszy jest Make, i piszemy to wprost, mimo że uczymy n8n. Przy małej liczbie uruchomień i krótkich przepływach model kredytowy wygrywa, bo próg wejścia jest po prostu niżej.
Teraz drugi scenariusz, który odwraca wynik. Przepływ uruchamia się co godzinę, pobiera 50 rekordów i wykonuje na każdym trzy działania. To 720 uruchomień miesięcznie.
- n8n: dalej 720 wykonań, bo pętla po rekordach dzieje się wewnątrz jednego uruchomienia. Starter za 20 € wystarcza.
- Make: 720 razy 151 kredytów daje blisko 109 000 kredytów, czyli przejście z progu 10 000 na próg 150 000. Po drodze są jeszcze progi 20 000, 40 000 i 80 000.
- Zapier: 720 razy 150 zadań daje 108 000 zadań, czyli próg 200 000 na planie Professional za 769 $ miesięcznie rocznie.
Cennik Make nie pokazuje statycznie cen wyższych progów, więc kwoty dla 150 000 kredytów tu nie podajemy. Sam przeskok przez cztery progi suwaka mówi jednak dość. To jest dokładnie ten moment, w którym model rozliczeń zaczyna wpływać wprost na budżet.
Kiedy Make albo Zapier jest lepszym wyborem niż n8n
Uczciwe porównanie pokazuje również sytuacje, w których odradzalibyśmy n8n. Jest ich kilka i są konkretne.
Wybierz Make, gdy
Twoje przepływy są krótkie, uruchomień jest mało, a ty nie chcesz mieć nic wspólnego z serwerem. Za 9 $ miesięcznie dostajesz 10 000 działań i nieograniczoną liczbę scenariuszy. Najtańszy płatny plan n8n w chmurze kosztuje ponad dwa razy tyle. Drugi powód to sam edytor. Make pokazuje przepływ danych w sposób, który osobom nietechnicznym po prostu wchodzi do głowy szybciej.
Wybierz Zapier, gdy
Potrzebujesz integracji z aplikacją, której nie ma nigdzie indziej. Katalog ponad 9 000 aplikacji jest tu przewagą nie do podważenia i przy egzotycznym systemie branżowym często rozstrzyga sprawę. Drugi przypadek to organizacja, w której automatyzacje buduje kilkanaście osób z działów biznesowych. Plan Team od 69 $ daje 25 miejsc i logowanie SAML od razu, bez rozmowy z działem informatycznym.
Zostań przy n8n, gdy
Masz dużo uruchomień, rozbudowane przepływy albo potrzebujesz trzymać instancję i bazę n8n we własnej infrastrukturze. Przy pętlach po rekordach różnica w rachunku potrafi szybko urosnąć. Do tego dochodzi możliwość uruchomienia wszystkiego u siebie, co opisaliśmy krok po kroku w tekście o darmowym n8n na Oracle Cloud.
Hosting własny, czyli największa różnica między n8n a resztą
Make i Zapier są usługami. n8n jest też programem, który możesz postawić na swoim serwerze. Community Edition jest bezpłatna i nie ma licznika wykonań.
Za to płacisz czymś innym. Serwer trzeba zaktualizować, kopie zapasowe zrobić samemu, a gdy przepływ stanie w nocy, nie ma do kogo napisać zgłoszenia. Wersje wychodzą często, co widać po numeracji: stabilna 2.38.7 z 11 września 2026 i rozwojowa 2.39.5 z 14 września. Aktualizowanie tego jest realną pracą.
Jednego progu opłacalności tu nie ma i nie da się go uczciwie podać. Rachunek trzeba zrobić samemu: abonament chmury po jednej stronie, a po drugiej koszt serwera, utrzymania i czasu osoby, która się tym zajmie. Im więcej uruchomień i im bardziej wrażliwe dane, tym mocniej ten rachunek przechyla się w stronę własnego serwera.
Dane, RODO i faktura z zagranicy
Przy automatyzacji procesów w firmie to bywa ważniejsze od ceny, a w porównaniach pojawia się rzadko.
n8n deklaruje w cenniku, że dane planów chmurowych leżą w Unii Europejskiej, na serwerach we Frankfurcie. Make podaje AWS w Unii Europejskiej albo w Ameryce Północnej. Zapier przetwarza dane w Stanach Zjednoczonych i opiera transfer na standardowych klauzulach umownych oraz na deklarowanej certyfikacji w ramach EU-US Data Privacy Framework, a umowa powierzenia jest częścią regulaminu.
Dla przepływów z danymi osobowymi klientów różnica jest odczuwalna. Warto jednak od razu zdjąć jedno złudzenie: własny serwer trzyma u ciebie samą instancję n8n i jej bazę, natomiast dane i tak trafiają do każdej usługi, którą przepływ wywołuje. Za zabezpieczenie takiego serwera odpowiada wtedy twoja firma.
Sprawy rozliczeniowe są prostsze, choć warto je znać. Wszystkie trzy firmy wystawiają faktury spoza Polski, więc polski przedsiębiorca rozlicza to jako import usług. Szczegóły są robotą księgowości i nie zastąpimy jej jednym akapitem. n8n dorzuca praktyczne ograniczenie: płatność fakturą i przelewem obsługuje dopiero przy rocznym planie Business oraz przy Enterprise. Niżej zostaje karta.
Próg wejścia: co zrobisz bez kodu i gdzie zaczyna się programowanie
We wszystkich trzech narzędziach pierwszy działający przepływ zbudujesz bez linijki kodu. Formularz do arkusza, powiadomienie z poczty na czat, raport dzienny z bazy. Tutaj różnic praktycznie nie ma.
Granica pojawia się przy trzech rzeczach: przekształcaniu danych o dziwnym kształcie, obsłudze błędów i wywołaniach API bez gotowej integracji. Zapier w takich miejscach szybko się kończy i podsuwa krok z kodem. Make daje sporo narzędzi wbudowanych i pozwala dojść dalej bez programowania. n8n ma najwyższy sufit i najniższy komfort, bo zakłada, że jak trzeba, otworzysz węzeł z kodem.
Dla osoby nietechnicznej sensowna kolejność jest taka: zacznij od Make’a albo Zapiera, zobacz, co ci zablokuje, i dopiero wtedy sprawdzaj n8n. Jeżeli twoim celem jest budowanie asystentów i agentów, od razu idź w stronę n8n. Pokazywaliśmy ten tor w przewodniku o agentach AI w n8n oraz w opisie tego, jak zbudować agenta krok po kroku. Punkt wyjścia dla zupełnie początkujących leży natomiast w przewodniku o asystencie AI w n8n.
Agenci AI · Kodożercy
Policz, ile kosztuje Cię robota, którą można oddać
Kurs Agenci AI od Kodożerców uczy budowania agentów na konkretnym przykładzie firmy, a każdy moduł kończy się przeniesieniem tego samego rozwiązania do Twojej pracy. Na koniec wyliczasz, ile godzin albo pieniędzy to realnie oszczędza.
Zobacz kurs Agenci AI →
Najczęstsze pytania
Czy n8n jest naprawdę darmowy?
Community Edition jest bezpłatna i nie ma licznika wykonań, ale wymaga własnego serwera. Kod leży na GitHubie i możesz go uruchomić u siebie w kilkanaście minut. Płacisz za maszynę, za swój czas przy aktualizacjach i za brak wsparcia producenta. Wersja chmurowa u n8n darmowego planu nie ma, a jedynie okres próbny ograniczony do 1 000 wykonań. Make i Zapier mają plany bezpłatne na stałe, odpowiednio 1 000 kredytów i 100 zadań miesięcznie.
Co jest tańsze przy 10 000 operacji miesięcznie?
To pytanie nie ma jednej odpowiedzi, dopóki nie powiesz, czym jest u ciebie operacja. Jeżeli chodzi o 10 000 uruchomień prostego przepływu z czterema krokami, to n8n Pro kosztuje 50 € miesięcznie, Make potrzebuje 50 000 kredytów, a Zapier 40 000 zadań, czyli próg 50 000 za 289 $ przy rozliczeniu rocznym. Jeżeli natomiast 10 000 oznacza pojedyncze działania, Make mieści się w planie Core, Zapier wymaga progu 10 000 zadań za 129 $ przy rozliczeniu rocznym, a rachunek n8n zależy od tego, w ilu wykonaniach te działania się pogrupowały. Stąd bierze się większość nieporozumień w porównaniach.
Czy dane z automatyzacji zostają w Unii Europejskiej?
Zależy od narzędzia. n8n deklaruje dla planów chmurowych serwery we Frankfurcie, Make podaje AWS w Unii Europejskiej albo w Ameryce Północnej, a Zapier przetwarza dane w Stanach Zjednoczonych, opierając transfer na standardowych klauzulach umownych i deklarowanej certyfikacji EU-US Data Privacy Framework. Przy danych osobowych klientów największą kontrolę daje n8n na własnym serwerze, bo instancja i jej baza stoją u ciebie. Dane przekazywane dalej przez sam przepływ i tak trafiają do wywoływanych usług, a za zabezpieczenie serwera odpowiadasz wtedy samodzielnie.
Czy da się przenieść gotowe automatyzacje z Zapiera do n8n?
Automatycznego importu między tymi narzędziami nie ma. Logikę trzeba odtworzyć ręcznie, ponieważ oba narzędzia działają inaczej. Zap z pięcioma krokami zwykle zamienia się w jeden przepływ n8n, a kilka osobnych Zapów opartych na tym samym wyzwalaczu często składa się w jeden przepływ z rozgałęzieniem. Najwięcej pracy zajmuje odtworzenie połączeń z aplikacjami, czyli kluczy i uprawnień.
Podsumowanie
Automatyzacja procesów w tych trzech narzędziach kosztuje tyle, ile wynika z twojego własnego scenariusza. Tabela na stronie producenta tego nie rozstrzyga. n8n liczy uruchomienia całego przepływu, Make liczy działania modułów razem z wyzwalaczem, Zapier liczy udane akcje bez wyzwalacza. Przy lejku z czterema krokami i tysiącu zgłoszeń miesięcznie wychodzi 20 € na n8n, 9 $ na Make i 89 $ na Zapierze, więc najtaniej wypada Make. Przy przepływie, który w jednym uruchomieniu przetwarza pięćdziesiąt rekordów, n8n zostaje na tym samym planie za 20 €, a pozostałe dwa narzędzia wymagają znacznie wyższych progów. Ceny podane w tym tekście pochodzą z cenników producentów odczytanych 14 września 2026, więc przed decyzją sprawdź bieżący cennik u źródła: n8n.io/pricing, make.com/pricing oraz zapier.com/pricing.
Newsletter · DevstockAcademy & Kodożercy
Bądź na bieżąco ze światem IT, AI i automatyzacji
Co wtorek: newsy z branży, praktyczne tipy i narzędzia które warto znać. Zero spamu.
