Procesor, ilość pamięci RAM i model komputera najszybciej sprawdzisz w Ustawieniach Windows 11. Kartę graficzną trzeba sprawdzić osobno, a popularne polecenie PowerShella zaniża jej pamięć, w naszym przypadku trzykrotnie. Na naszym komputerze z kartą NVIDIA GeForce RTX 4070, która według producenta ma 12 GB pamięci, polecenie Get-CimInstance Win32_VideoController pokazało 4 293 918 720 bajtów, czyli 4 095 MiB, niecałe 4 GiB. Ten sam komputer, złożony w sklepie, przedstawia się jako model “System Product Name”, co nic nie mówi przy szukaniu sterowników. Pomiar zrobiliśmy 3 listopada 2026 roku w Windows 11 Pro (kompilacja 26200), samym PowerShellem, bez dodatkowych programów.
Jak sprawdzić parametry komputera: odpowiedź w skrócie
W Windows 11 kliknij prawym przyciskiem myszy Start, wybierz Ustawienia, potem System i Informacje. Według strony pomocy Microsoftu zobaczysz tam nazwę urządzenia, pod nią nazwę modelu, a w sekcji Specyfikacje urządzenia typ procesora, ilość zainstalowanej pamięci RAM i to, czy Windows jest 32- czy 64-bitowy. Ta sama strona pomocy dotyczy Windows 10. Kartę graficzną i jej pamięć sprawdzisz osobno, w Menedżerze zadań albo PowerShellem.
| Sposób | Co pokazuje | Na co uważać |
|---|---|---|
| Ustawienia → System → Informacje | model, procesor, RAM zainstalowana, 32/64 bity | pomoc Microsoftu nie wymienia tu karty graficznej |
| Menedżer zadań (Ctrl+Shift+Esc) → Wydajność | procesor, pamięć, dyski, karta graficzna | GPU widać tylko ze sterownikiem WDDM 2.0 lub nowszym |
Informacje o systemie (msinfo32) | zainstalowany sprzęt, sterowniki, usługi | Microsoft radzi uruchomić jako administrator |
PowerShell Get-CimInstance | wszystko, także model płyty głównej i gniazda RAM | AdapterRAM nie zmieści pamięci karty powyżej ok. 4 GiB |
| okno Ten Mac i spód obudowy Maca | model (Ten Mac), numer seryjny (zwykle na spodzie) | numeru seryjnego nie publikuj |
Opisy Menedżera zadań i msinfo32 pochodzą z przeglądu narzędzi systemowych Microsoftu i z bloga zespołu DirectX o kartach graficznych w Menedżerze zadań. Okien Ustawień i Menedżera zadań na potrzeby tego tekstu nie otwieraliśmy, nasze liczby pochodzą z PowerShella.
Jak sprawdzić model laptopa
W Windows nazwę modelu laptopa pokazują Ustawienia, pod nazwą urządzenia, i pole Model w PowerShellu. Na Macu według pomocy Apple numer seryjny jest zwykle wydrukowany na spodzie obudowy, w okolicy oznaczeń zgodności z przepisami. Nazwę modelu pokazuje okno Ten Mac, można ją też ustalić po wpisaniu numeru seryjnego na stronie Apple.
Bez odwracania laptopa model pokaże PowerShell. Otwórz go z menu Start i wpisz:
Get-CimInstance Win32_ComputerSystem | Select-Object Manufacturer, Model
Pole Model to według dokumentacji Microsoftu nazwa produktu nadana przez producenta i zapisana w firmware komputera. W laptopach markowych producent zwykle ją wypełnia, więc to najszybsza droga do modelu do szukania sterowników, baterii albo instrukcji naprawy.
Numer seryjny pokaże polecenie Get-CimInstance Win32_BIOS | Select-Object SerialNumber. Przyda się na stronie wsparcia producenta, ale nie wklejaj go w ogłoszeniu sprzedaży ani na forum, bo jednoznacznie identyfikuje twój egzemplarz. Do ogłoszenia wystarczy model.
Komputer składany: “System Product Name” zamiast modelu
Jeśli pole Model zwraca “System Product Name”, w tablicy SMBIOS opisującej cały system został domyślny wpis zamiast nazwy modelu. Tak było na naszym komputerze złożonym w sklepie z osobnych części: polecenie zwróciło Model : System Product Name, w polu rodziny To be filled by O.E.M., a jako producenta sklep, w którym komputer złożono. Numer seryjny z Win32_BIOS też okazał się zaślepką: “System Serial Number”.
Prawdziwą odpowiedź daje płyta główna:
Get-CimInstance Win32_BaseBoard | Select-Object Manufacturer, Product
U nas wynik to ASUSTeK COMPUTER INC. i PRIME B760M-A. Według Microsoftu Model z Win32_ComputerSystem pochodzi z tablicy SMBIOS opisującej cały system, a Product z Win32_BaseBoard z tablicy opisującej płytę główną. W naszym składaku tablica systemu miała zaślepkę, a tablica płyty głównej poprawny model. Sterowniki płyty głównej i aktualizację BIOS-u dla składaka szukasz więc po modelu płyty, na stronie jej producenta. Sterowniki karty graficznej są na stronie producenta karty. Jak wejść do samego BIOS-u, opisujemy w poradniku o klawiszach BIOS-u.
Jak sprawdzić, jaką mam kartę graficzną i ile ma pamięci
Nazwę karty graficznej pokaże polecenie:
Get-CimInstance Win32_VideoController | Select-Object Name, AdapterRAM
U nas zwróciło NVIDIA GeForce RTX 4070 i AdapterRAM : 4293918720. To 4 095 MiB, czyli niecałe 4 GiB. NVIDIA podaje dla RTX 4070 pojemność pamięci 12 GB. Na liście była też druga, wirtualna karta graficzna bez pamięci, dodana przez sterownik wirtualnego monitora. Takie pozycje warto odróżnić od fizycznej karty.
Zaniżenie wynika z typu pola. Dokumentacja klasy Win32_VideoController opisuje AdapterRAM jako uint32, czyli liczbę 32-bitową bez znaka. Największa taka liczba to 4 294 967 295, więc pole nie zmieści pamięci większej niż ok. 4 GiB. Dokładna wartość, którą wpisze tam sterownik innej karty, może być inna. U nas była tuż pod granicą. Ta sama dokumentacja podaje, że wartość pochodzi z wpisu HardwareInformation.MemorySize w rejestrze. U nas ten wpis też miał 4 293 918 720 bajtów.
Prawdziwą pojemność zapisał sterownik NVIDII w sąsiedniej wartości HardwareInformation.qwMemorySize. Odczytasz ją poleceniem:
Get-ItemProperty "HKLM:\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\Class\{4d36e968-e325-11ce-bfc1-08002be10318}\0*" | Select-Object DriverDesc, "HardwareInformation.qwMemorySize"
Wynik u nas: 12 878 610 432 bajtów, czyli 12 282 MiB. Wynik odpowiada pojemności 12 GB, którą podaje NVIDIA. Wartość qwMemorySize sprawdziliśmy tylko ze sterownikiem NVIDII. Sterowniki innych firm mogą zapisywać pojemność inaczej, więc przy karcie AMD albo Intela porównaj wynik ze specyfikacją na stronie producenta.
Bez wpisywania poleceń kartę graficzną znajdziesz w Menedżerze zadań, na karcie Wydajność. Zespół DirectX Microsoftu opisuje tam osobny wykres GPU i pamięć dedykowaną, czyli na osobnej karcie graficznej jej własną pamięć VRAM. Sterowniki karty aktualizujesz według poradnika o sterownikach w Windows.
Ile mam RAM: zainstalowana a dostępna
Ilość pamięci RAM pokazują Ustawienia (System → Informacje), ale dokładniejszy obraz daje lista modułów:
Get-CimInstance Win32_PhysicalMemory | Select-Object DeviceLocator, Capacity
(Get-CimInstance Win32_PhysicalMemoryArray).MemoryDevices
U nas pierwsze polecenie pokazało dwa moduły po 34 359 738 368 bajtów, czyli 2 × 32 GiB. Drugie zwróciło 4, a to według Microsoftu liczba gniazd na pamięć. Dwa gniazda są więc wolne, co przydaje się przy planowaniu rozbudowy.
Pole TotalPhysicalMemory z Win32_ComputerSystem podało mniej: 68 523 634 688 bajtów, czyli 63,82 GiB. Microsoft ostrzega, że ta wartość bywa niedokładna, na przykład gdy część pamięci zajmuje BIOS, i do sprawdzenia pojemności poleca Capacity z Win32_PhysicalMemory. Różnicę między gigabajtami a gibibajtami wyjaśniamy w tekście o jednostkach danych.
Jak sprawdzić, jaki mam procesor
Model procesora pokazują Ustawienia, a PowerShell dokłada liczbę rdzeni i wątków:
Get-CimInstance Win32_Processor | Select-Object Name, NumberOfCores, NumberOfLogicalProcessors, MaxClockSpeed
U nas: Intel Core i7-14700F, 20 rdzeni, 28 wątków, MaxClockSpeed 2100. Intel podaje dla tego procesora 20 rdzeni (8 wydajnych i 12 energooszczędnych), 28 wątków, bazowe taktowanie rdzeni wydajnych 2,1 GHz i maksymalne 5,4 GHz w trybie turbo. Microsoft opisuje MaxClockSpeed jako maksymalną szybkość zapisaną w SMBIOS. U nas wartość 2100 MHz pokryła się jednak z taktowaniem bazowym, nie z 5,4 GHz w trybie turbo. Do porównywania procesorów samo to pole się nie nadaje, lepiej porównać modele na stronie producenta. Litera F w nazwie oznacza tu procesor bez układu graficznego: Intel w rubryce Processor Graphics wpisuje “None”, więc taki komputer potrzebuje osobnej karty. Jak czytać oznaczenia przy zakupie, opisujemy w poradniku o wyborze procesora.
Parametry komputera w macOS i Linuksie
Na Macu wybierz z menu Apple polecenie Ten Mac. Według pomocy Apple okno pokazuje nazwę modelu i numer seryjny. Więcej szczegółów da aplikacja Informacje o systemie: przytrzymaj klawisz Option, wybierz z menu Apple Informacje o systemie i na pasku bocznym kliknij Sprzęt.
W Linuksie wystarczy terminal. Opis poleceń pochodzi z ich stron podręcznika (man):
lscpupokazuje informacje o procesorze i jego architekturze,free -hpodaje pamięć RAM w czytelnych jednostkach,lspciwypisuje urządzenia na magistrali PCI, w tym kartę graficzną,sudo dmidecode -s system-product-nameodczytuje model komputera, asudo dmidecode -s baseboard-product-namemodel płyty głównej.
Oba polecenia dmidecode czytają te same tablice SMBIOS co PowerShell w Windows. W składaku system-product-name może więc zwrócić tę samą zaślepkę, a model płyty poda baseboard-product-name. Podstawy pracy w terminalu zebraliśmy w ściądze komend Linuksa.
FAQ
Czy da się sprawdzić parametry bez instalowania programów?
Windows ma wszystko na miejscu. Ustawienia → System → Informacje pokazują model, procesor i RAM. Menedżer zadań (Ctrl+Shift+Esc) na karcie Wydajność pokazuje kartę graficzną. Więcej danych o kluczowych podzespołach da PowerShell z poleceniami Get-CimInstance z tego tekstu. Programy takie jak CPU-Z czy HWiNFO są potrzebne dopiero przy szczegółach, na przykład taktowaniu pamięci czy temperaturach.
Dlaczego model komputera to “System Product Name”?
Bo w firmware, w tablicy SMBIOS opisującej cały system, został domyślny wpis zamiast nazwy modelu. Tak było na naszym komputerze złożonym z osobnych części. Model płyty pokaże Get-CimInstance Win32_BaseBoard, a sterowniki płyty i BIOS pobierasz ze strony jej producenta.
Dlaczego PowerShell pokazuje tylko ok. 4 GB pamięci karty graficznej?
Pole AdapterRAM w klasie Win32_VideoController ma typ uint32 i mieści najwyżej 4 294 967 295 bajtów. Pełnej pojemności karty z 6, 8 czy 12 GB to pole nie zapisze. Nasza RTX 4070 pokazała tam 4 095 MiB. Prawdziwą pojemność sprawdzisz w rejestrze (HardwareInformation.qwMemorySize przy sterowniku NVIDII) albo w specyfikacji producenta karty.
Jak sprawdzić, czy komputer uciągnie grę albo program?
Porównaj całą listę wymagań producenta gry, zwłaszcza model procesora, ilość RAM oraz model i pamięć karty graficznej. Przy karcie licz pamięć ze specyfikacji producenta, nie z AdapterRAM. Przy procesorze porównuj modele, bo MaxClockSpeed na naszym komputerze pokazało taktowanie bazowe, a nie turbo.
Podsumowanie
W Windows 11 model, procesor i RAM pokazują Ustawienia → System → Informacje. Kartę graficzną znajdziesz w Menedżerze zadań na karcie Wydajność. Pełny obraz daje PowerShell, ale dwa jego pola wprowadzają w błąd. AdapterRAM ma typ uint32 i nasza karta RTX 4070 z 12 GB pamięci pokazała w nim 4 293 918 720 bajtów. Prawdziwe 12 878 610 432 bajtów było w rejestrze, w wartości qwMemorySize. W komputerze składanym Model zwraca “System Product Name”, a właściwą odpowiedzią jest model płyty głównej z Win32_BaseBoard. W laptopie z Windows model pokażą Ustawienia i pole Model w PowerShellu. Numer seryjny zostaw dla serwisu i strony producenta.
